Poza swoim charakterystycznym stylem pisania, Pratchett jest znany z używania wewnątrz swoich książkach licznych, niekiedy wielopoziomowych przypisów[38]. Przypisy te wprowadzają zwyczajowo do powieści żywioł sowizdrzalski czy komentują narrację oraz występują w środku różnej liczbie[39]. Piętrowe przypisy są spotykane niezwyczajnie nieczęsto wewnątrz beletrystyce oraz nie są używane w życiu do wnętrza wydawnictwach encyklopedycznych.
Inną charakterystyczną cechą dzieł Pratchetta jest niedostatek podziału na rozdziały w środku większości z nich[40]. Pratchett tłumaczy to stwierdzeniem "życie nie losy się w środku rozdziałach" również ani w środku filmach, ani u Homera nie ma podziału na rozdziały. Pisarz uważa, że w środku powieściach na rzecz dorosłych rozdziały są zbędne[41]. Jednakże odkąd tej reguły zdarzają się wyjątki: na rozdziały jest przecięty krąg o Akwili Dokuczliwej, natomiast ponadto Zadziwiający Maurycy oraz jego uczone szczury.
Imiona bohaterów plus nazwy miejsc są wielokrotnie u Pratchetta aluzjami do ludzi plus rzeczy wewnątrz realnym świecie[42][43]. Niektórzy bohaterowie są parodiami poprawnie znanych postaci, np. Cohen Barbarzyńca to dyskowa wydanie Conana Barbarzyńcy, zaś Leonard z Quirmu – Leonarda da Vinci.
Słynnym zabiegiem Pratchetta jest podobnie akcentowanie wypowiedzi jednej z w największym stopniu znanych postaci Dysku – Śmierci, na wskroś zapisywanie ich wielkimi literami, nie zaczynając wypowiedzi odkąd pauzy.